Розмір тексту: Zz
rsspda версія
18 березня 2010 року 02:05

Ігар Жалткоў – сацыёлаг, эканаміст і перакладчык.

Нарадзіўся ў 1970 годзе ў Мінску. Адукацыя - філасофска-эканамічны факультэт Беларускага дзяржаўнага універсітэта.  Доўгі час лічыўся філосафам у эканамічных колах і эканамістам сярод філосафаў.

Стажыраваўся ў Польшчы па праграме Л.Кіркланда ў Ягелонскім універсітэце (UJ) дзе напісаў і абараніў працу, а таксама  ў Варшаўскай вышэйшай школе эканомікі (SGH), Варшаўскім Універсітэце (Studium Europy Wschodniej) і ў Gazeta Wyborcza Krakowska.

Супрацоўнічаў з беларускім тыднёвікам "Белорусская газета", інфармацыйным агенцтвам BELAPAN. Зараз працуе галоўным рэдактарам інфармацыйнага сайта www. susvet.info. З горадам Льва яго звязваюць добрыя сябры-калегі  ды гістарычна-генетычная памяць.

Лебедзь, рак ды шчупак

Тыя, хто цікавяцца палітыкай замерлі ў прадчуванні феерычнага шоў. У нядзелю выбары ва Ўкраіне. Цікавасць, ясная рэч, невыпадковая. Нас лучыць не толькі суседства і палкоўнік Залатарэнка, які спаліў Мазыр. Нас аб'ядноўвае нават не фатальнае падабенства моваў. Беларусаў ды ўкраінцаў лучыць наканаванасць былой метраполіяй ды імглістая геапалітычная будучыня. Таму ўкраінскія палітычныя баталіі цікавыя шмат каму з беларусаў, збольшага каб паглядзець на ўкраінцаў і зрабіць высновы. Вядома, высновы кожны робіць свае ў залежнасці ад уласных палітычных мэтаў і ўпадабанняў.17.01.2010 22:58

Помніць сваё

Была ў мяне ў дзяцінстве адна крыўда. Крыўдзіўся я на бацьку. Бацька адмаўляўся прыйсці ў маю школу і выступіць перад вучнямі са сваімі ўспамінамі з баявой маладосці. У 18 гадоў ён трапіў на фронт адразу пасля кароткіх афіцэрскіх курсаў. Адваяваў, як след, тры гады, а дэмабілізаваўся ажно ў 46-м. У сям'і пра вайну ўзгадвалі рэдка, а пра паходы ў школу да піянэраў нават і мовы не было. "Ня пойду, - рашуча адказваў тата. Няма мне там чаго рабіць". І гэта казаў выкладчык марксізма-ленінізма!09.05.2009 20:126

Трансмежавыя канатацыі. Несур’ёзны блог на выходныя

Палякам весяла, калі яны чуюць чэшскія словы, чэхі смяюцца над славацкім вымаўленнем, а славакі рагочуць з украінцаў. Тое самае і з беларусамі, украінцамі і расейцамі. Узяць хаця б слынны анекдот пра “піва” і “пиво”. Народы-суседзі заўсёды маюць нагоду пакпаіць адзін з аднаго, таксама як і суседзі ў вёсцы альбо жыхары суседніх вёсак. Такі ўжо наш свет, бо мы праз гэта пазнаем нашых суседзяў, а яны – нас. Праз тыя жарты і кепікі адбываецца ўзаемапранікненне культур, асабліва ў памежных зонах.28.02.2009 17:552

Загрузка...
Останні новини Zaxid.net